Stabilność i bezpieczeństwo
Jaki strop utrzyma fotel wiszący lub kokon?
Najczęściej montaż wykonuje się w pełnym, nośnym podłożu - na przykład w żelbecie, dobrze rozpoznanej płycie kanałowej, stropie gęstożebrowym po wyznaczeniu bezpiecznej strefy kotwienia albo w odpowiednio dobranej belce drewnianej. Sam wygląd sufitu nie wystarcza do oceny, bo o bezpieczeństwie decyduje to, co znajduje się nad wykończeniem. Dlatego przed wierceniem trzeba ustalić typ stropu, kierunek elementów konstrukcyjnych i miejsce, w którym obciążenie będzie prawidłowo przenoszone.
W praktyce fotel wiszący i kokon generują nie tylko obciążenie pionowe, ale też siły dynamiczne podczas siadania, bujania i obrotu. Orientacyjnie użytkowanie przez jedną osobę może oznaczać obciążenia wyraźnie większe niż sama masa ciała, a producenci często podają zapas nośności rzędu około 100-150 kg lub więcej dla zestawu, jednak zawsze pierwszeństwo mają dane producenta i realne parametry podłoża. Z tego powodu nie zakłada się montażu wyłącznie na podstawie deklaracji z opakowania - liczy się jeszcze rodzaj kotwy, głębokość osadzenia i rzeczywisty stan stropu.
Nie każdy sufit nadaje się do takiego montażu bezpośrednio - sama płyta g-k, tynk czy warstwa wykończeniowa nie są podłożem nośnym dla fotela wiszącego ani kokonu. W wielu mieszkaniach da się jednak wykonać montaż po przejściu przez wykończenie do właściwej konstrukcji nad nim, o ile miejsce zostanie dobrze rozpoznane. Ostateczną decyzję podejmuje się po sprawdzeniu podłoża na miejscu, bo nawet w tym samym budynku mogą występować różnice w układzie stropu i możliwościach bezpiecznego zakotwienia.
